for 1958 årgang

Mel: Flaumen går i Noreg er vår

Skule venn – ser deg att

kjent eit andlet har du

augo skin som du var

gløymer aldri deg

Tanker og minne i alle åra

ser deg i draumen frå skule tida

prestens barn – vart konfirmert

til verdens opna dør

Ungar me var – ungdomen kom

snart var me ut å søkte

leita oss fram – dristige vart

lærte om livets gang

Skulen som kom i livets lære

vaksne me vart av all den vitskap

språkets makt – hjelpte oss fram

snart vart der kraft til meir

Utdanna vart – våga oss fram

kunne nok sei vår meining med ord

pennen og bok – meining med ord

trua på det som stod

Livets erfaring med beste lære

skavanka og ære i kvardags slite

fant oss ein veg – der klokskap kom

snart kom den rikdoms tid

Arbeidsmenn – kvinne herd

Kongens menn i byen

lektor vart – doktor svein

sjuke pleier og

Driftige menn i land og utland

store personer som tenar staten

alle som ein – tenara vart

stort eit liv i lag

Menneske verd – kjempa seg fram

kampen for rettferds rike

krigar og kamp – fredens vert

rettferdas sans av oss

Fundamenta av læra som gav oss moralen

me som var støtta til fredens arbeid

gløden som vart – hjelpte oss fram

nå er me hær i dag

Familie folk – barna som kom

snart er me beste foreldre

stase som er – oppdrifta kjem

verden er til for oss

Nå er det hendsynets makt som driv oss

skåna dei svake om me vil leva

sjansen er din – om du vil

tanken frå presten vår

copy Ó Oddbjørn Tunheim

copyright© tordis 2008